Actors & Actresses: Sir Ian McKellen, Johnny Depp,
Christopher Lee, Sean Bean, Jack Black, Ewan McGregor, Rachel McAdams, Jessica Alba, Naomi
Watts, Natalie Portman, Scarlett Johansson, Keira Knightley
Film Composers: Howard Shore, John Williams, Danny
Elfman, James Horner, John Debney, Hans Zimmer, James Newton Howard
THINGS I HATE (to be finished...):
Anything related to 'Kuya', 'Bahay', 'housemates' and Toni Gonzaga's annoying voice.
After weeks of delay...finally...aalis na ako dito sa Blogdrive. Naimport ko na lahat ng entries ko except for a controversial post kung saan maraming umaway sa akin. (It's still on this blog anyway). The sad thing about this is that there's no way I can import comments on my new blog. I'm just going to copy-paste the archived comments to the other blog. Hehe... That's the reason I switched to Wordpress (courtesy of Jong). So the next time I switch my blog host, madali na lang mag-import. I'm not going to delete this blog. May sentimental value na ito. Maybe I'll update the theme from time to time. Who knows? Baka magpost uli ako dito.
Nakakapagod. Kailangan mag-Clusivol. Bawal magkasakit. Pasensya na sa mga blog na hindi ko na mabisita... Bawi na lang nxt time. Siguro next post ko, movie review na ng Da Vinci Code...unless matuloy nga yung petition na ma-i-ban. Baka magprotesta ako. Basta pag ginanahan lang ako magblog at kung may time...yun lang yun...hehe.
Masyado na akong naaalarma dahil 2 weeks nanaman akong walang bagong entry. Kundi lang ako ni-tag, hindi ako makokonsesyang mag-update. Hindi na nga rin ako nakakapagbloghop e.Ano nga bang meron? Gusto ko na talagang lumipat sa Wordpress blog ko kaya lang mahirap mag-export sa blogdrive.
Dahil ngayon ay Holy Week, gusto kong magsulat ng tungkol sa religion, morality, doctrines and stuff. Pero next time na lang. Hehe...
Ang entry na ito ay wala lang. Gusto ko lang sabihin sa lahat na next week, magsisimula na ang climax ng college life ko. Kumbaga sa movie, eto na yung best part (?). OJT na nga....may thesis pa...Pero di bale, mararating ko na ang ending...Weheheh...
So, ako'y magsisimula nang mag-OJT sa Accenture. Opo. Sa Accenture. Yung company na may greater than symbol sa letter "T". Ni hindi nga ako makapaniwala na dun ako mag-o-OJT. Nagpasa lang kami ng resume at konting fill-up ng forms, after one week, scheduled na kami for a medical exam na sagot naman ng company. Ibig sabihin, wala nang tests na mahirap at interview. Ba't naman ganun? Parang ang dali naman. Swerte lang kaya ito o may kapalit na hirap? Ewan. Basta pasalamat na lang ako sa Diyos at pagbutihin ko na lang ang training. Sa .NET class pala ako na-assign samantalang Java ang specialization ko. Wala nga akong alam sa .NET e. Yung iba naman sa COBOL. Malay mo, mag-excel ako dito at kunin na nila agad ako for employment! Hahaha..Asa...Why not?
Sa ngayon, "under treatment" pa rin ako dahil may nakitang tigang na tutuli sa dalawang tenga ko. Ipapaalis ko pa. Ganun pala yun. Mas nakakasama pala mag cotton buds dahil lalong nasisiksik sa tenga yung mga dumi. Kaya pala bingi ako minsan e.
Hindi ako ganun kabilis mandiri. Siguro dahil nakakadiri ako. Pero pag pinag-uusapan ang mga tae, suka, bulate, ipis, mga laman-loob, horrible deaths etc sa harap mismo ng pagkain or habang kumakain, wala akong pakialam. Bakit yung iba ina-avoid nila pagusapan yon habang kumakain? Kahit yung mga reporter nagpapasintabi pa sa mga kumakain bago mag-report. Basta ako hindi ako sensitive sa ganun. Kasi pag pinaguusapan yun, hindi ko naman iniisip yung actual na tae. Kung inisip mo, as in ivi-visualize mo in vivid details, talagang masusuka ka. Bakit mo nga naman kasi iisipin? Basta isipin mo lang na hindi tae yung pinag-uusapan, makaka-survive ka dun. Hehe.
Pero kahit malakas ang sikmura ko sa mga ganyang bagay na nakakadiri, syempre, may breaking point din ako. One time napanood ko sa VCD yung Japanese girlfriend na hinamon yung boyfriend nya na kainin yung tae (ng girl) para ma-prove yung love nya. Ayun..kinain nga nga lalake. Halos masuka-suka talaga ako dun. Nakakadiri.
Pagdating naman sa horror at splatter films, nato-tolerate ko pa yung mga sumabog na utak, lumalabas na bituka, mga tumatalsik na eyeballs atbp. Pero eto lang ang parang hindi ko kakayanin. Iniisip ko pa lang, nangingilo na ako. Pag nakita ko to sa movie, baka i-forward ko na lang or i-mute. Ipa-fast-forward ko kapag may taong nilalagari yung gums nya ng lagaring bakal na pinadaan sa pagitan ng ngipin. Eeeh..Pipindutin ko naman ang "mute" kapag may long fingernails na ini-scratch sa chalkboard and the like. Sakit sa tenga...
